Ik ben tegenwoordig een blije gebruiker van Claude. Zonder dat je denkt dat ik het als een persoon met bewustzijn zie, kan ik wel zeggen dat het mijn absolute steun is bij werk- en hobbyprojecten. Overigens heb ik wel de neiging om met Claude te praten alsof het een echt persoon is. Tegen mensen ben ik geen hork, dus ook tegen AI niet.
Net als velen ben ik begonnen met ChatGPT als eerste AI-ervaring. Heel tof — je kan er een audiogesprek mee voeren, het kan plaatjes maken en zelfs zien wat er op een foto staat. Alleen was het teleurstellend dat toen ik de stoere demo wilde geven door feedback te vragen over een beeld in Parma, GPT heel enthousiast ging vertellen dat dit een beeld is en waarschijnlijk een betekenis heeft. No shit, ouwe. Het was leuk, en ik ga nooit iets slechts zeggen over deze LLM.
Claude werd me al een tijdje geadviseerd. Toen Anthropic aangaf niet te willen dat het leger gebruik zou maken van hun AI — en OpenAI daar minder problemen mee had — ben ik overgestapt. En wat een feest is dit, zeg.
Een programmeertaal is een taal. Het is dus niet vreemd dat een LLM daar best kundig in is. De code van Claude is vaak beter dan die van mij en tien keer sneller klaar. Al moet ik toegeven dat ik, net zoals ik mijn eigen code laat reviewen door Claude, ook altijd nog dingen moet aanpassen in de code die voor me geschreven is.
Het is een hulp en een sparringpartner, en dat is fijn.
Waar ik bij GPT toch vooral muppets maakte, is het nu meer gericht op werk. Met de juiste prompt kan je in Google AI Studio verdraaid goede plaatjes maken.
Aan de software voor 3D-design zit een behoorlijke leercurve. Hoe fijn is het dan dat er iets met engelengeduld is dat je kan uitleggen hoe je iets doet. Maakt het een stuk efficiënter en leuker.
Een tijd geleden was ik de Waldfriede-reeks van Corina Bomann aan het luisteren. Dit gaat over een ziekenhuis in Berlijn dat opgericht is na de Eerste Wereldoorlog. Je krijgt in de boeken het verhaal tijdens en na de Tweede Wereldoorlog te horen vanuit Duits perspectief — iets wat ik eigenlijk nooit eerder had meegekregen. Dat gaf veel vragen. AI gaf antwoord.
Niet alleen met coding helpt het bij mijn werk. Ook zorgen dat mijn werkplanning meer structuur krijgt is heel fijn. Verder heb ik deze week een skill gemaakt die me helpt om on track te blijven als ik nieuwe dingen voor de website maak. In het kort: "Helpt dit het doel van de pagina te versterken, en kan ik dat meten?"
Geen idee. Een maand geleden had ik niet verwacht dat ik nu een blogartikel zou zitten schrijven. Dit geef ik zo aan Claude om de tekst na te kijken en een titel, omschrijving en afbeeldingsprompt te genereren. Als ik de pagina in mijn website zet worden er vanzelf plaatjes en pagina's aangemaakt en ben ik klaar. Ik zet in op het maximaal benutten van de middelen die er zijn, in de hoop efficiënter te kunnen werken en meer tijd voor hobby's en vrienden over te houden.
]]>Een paar maanden geleden heb ik de eerste 2 producten op Etsy gezet. Dit omdat Marktplaats niet werkte. De hoop was dat Etsy beter zou werken. Mijn eerste zelf ontworpen producten zijn toen naar Etsy gegaan: de Canverter en een Nespresso koffie capsule houder. Allebei ontworpen omdat ik het nodig had en de kwaliteit van wat ik tegenkwam niet goed genoeg was. Wil jij ook iets hebben wat er nog niet is? Neem dan gerust even contact met me op. Dan kijken we even wat ik voor je kan doen.
Etsy is een mooi platform als je handgemaakte of unieke producten wil verkopen — en mijn producten passen daar eigenlijk wel bij. Toch zijn er voor mij twee dingen die wringen.
Ten eerste de platformkosten. Etsy rekent listingkosten, transactiekosten én verwerkingskosten. Voor een product dat al niet duur is, vreet dat behoorlijk in de marge. Dat betekent dat ik producten iets hoger moet prijzen dan ik eigenlijk zou willen, of genoegen moet nemen met een minimale opbrengst.
Ten tweede de levering. Etsy verwacht eigenlijk dat je verzendt. Dat kan ik, maar het voegt kosten toe die voor kleine producten soms bijna net zo hoog zijn als het product zelf. Lokaal ophalen in Sassenheim is een optie, maar Etsy is daar niet echt op gebouwd. Het platform is gewoon gemaakt voor een internationaal publiek, en dat merk je.
Toch sta ik er nog steeds op, want het bereik is groter dan wat ik zelf kan organiseren. Dus wie weet.
Marktplaats voelt voor mij een stuk relaxter aan. Geen ingewikkelde platformstructuur, geen verplichte verzendkoppeling — gewoon een advertentie plaatsen en kijken wat er gebeurt.
Het grote voordeel is de vrijheid in hoe je levert. Ophalen in Sassenheim werkt prima, en dat scheelt meteen een hoop verzendkosten. Daardoor kan ik producten goedkoper aanbieden dan op Etsy. Platformkosten zijn minimaal, en er zit geen transactievergoeding per verkoop.
Het nadeel is dat Marktplaats wat minder professioneel oogt dan een Etsy-shop, wat soms een drempel kan zijn voor kopers die iets nieuws tegenkomen. Ook zijn de mijn interacties in het verleden niet altijd even positief geweest. Rare gesprekken en oplichters ben ik meerdere malen tegen gekomen.
Kortom: voor goedkopere producten die je lokaal wil verkopen werkt Marktplaats prima. Voor meer bereik en een nettere presentatie heeft Etsy de voorkeur — als je de kosten voor lief neemt.
Het zou leuk zijn wanneer de hobby zichzelf terugbetaalt en ik middelen genereer om meer dingen te maken.
Omdat het een hobby is, maak ik me niet zo druk over de tijd die er in het ontwerp gaat zitten. Echter zijn er 4 dingen die de prijs bepalen:
Daarna gaat er nog een bescheiden markup overheen. Hierdoor probeer ik producten neer te zetten die voor een prijs verkocht kunnen worden die voor zowel mij als de koper fijn is. Verzin ik iets leuks, maar komt de prijs te hoog uit? Dan maak ik het gewoon niet.
Ik wil producten maken die een meerwaarde hebben. Bestaat er al een product dat net zo goed is en ook nog eens voor een normale prijs verkocht wordt, dan maak ik het niet.
De printer is nu bezig om voor de Cultuurcoach van Noordwijk (ja ja, het is ook mijn zus) wat moois te maken. Ik post later nog meer, maar wat ze wilde hebben bestond niet precies. Wel dingen die in de buurt komen, maar waarom genoegen nemen met iets wat net niet is wat je zoekt? Met veel liefde heb ik een ontwerp gemaakt, een prijsberekening (precies zoals alle prijzen — geen cent meer of minder) gemaakt en een proefafdrukje laten zien. Een uniek product waar iedereen die het vasthoudt zich zal afvragen waar ze het vandaan heeft.
Dit doe ik nu voor mijn zus, uhhh de cultuurcoach, maar ik wil dit voor heel veel mensen doen. Dus wil je iets hebben? Laat het vooral weten. Ik kijk graag of ik je kan helpen.
Hoe mooi een 3D printer ook is, het blijft plastic. Hoe minder afval, hoe beter. Geen afval zit hem in 2 delen.
Ik ontwerp mijn producten zodat ik tijdens het printen zo weinig mogelijk afval produceer. Bij voorkeur dus geen stukken plastic die nodig zijn om goed te kunnen printen, maar die er later vanaf moeten. Ook bij prints in meerdere kleuren zoek ik naar oplossingen waarbij dingen wél kunnen, maar de printer geen bergen afval produceert.
Ik wil geen dingen printen die gemaakt zijn om op de afvalberg te komen. Er komt heel veel zooi uit 3D printers. Ik wil liever geen dingen maken die 2 keer gebruikt worden en daarna weggegooid worden.
Als ik jou blij kan maken met een mooi product, neem dan vooral even contact met me op. Dan kunnen we wellicht elkaar blij maken.
]]>Wat was dat een vergissing. Er zullen vast mensen blij van worden, maar ik vond het niet fijn werken en het idee bleef vervolgens stil liggen. Jammer, want er zijn zoveel leuke dingen waar ik over wil schrijven:
Allemaal superleuke dingen dus, waar ik graag over wil schrijven.
In een goed gesprek met Claude (AI LLM) is het roer omgegaan en bouw ik nu de website met Eleventy. Ik ga niet doen alsof ik daar echt verstand van heb, maar ik kan in het kort vertellen hoe ik het gebruik.
Eleventy (afgekort als 11ty) is een static site generator. Dit is een tool die de inhoud omzet naar statische HTML-pagina's. Anders dan WordPress heeft Eleventy geen database nodig en draait het niet op een server. Je schrijft je content in eenvoudige tekstbestanden, zoals Markdown, en Eleventy bouwt daar een snelle, lichtgewicht website van.
Het grote voordeel: de site is razendsnel, veilig en eenvoudig te hosten. Er is geen inlogpagina, geen plugin die verouderd raakt en geen database die gehackt kan worden. Je hebt volledige controle over wat er op je site staat en niet meer dan dat. Markdown speelt hierin een centrale rol; daarover meer in het volgende stukje.
Markdown is een lichtgewichte opmaaktaal waarmee je tekst kunt
opmaken met simpele tekensymbolen. Een hekje (#) maakt een
koptitel, dubbele sterretjes (**vet**) maken tekst vetgedrukt en
een streepje (-) maakt een opsomming. Je schrijft het als gewone
tekst in een tekstverwerker, maar het eindresultaat ziet eruit als
een nette, opgemaakte webpagina.
Het slimme is dat de opmaak ook in de broncode gewoon leesbaar blijft, je hoeft niet op knopjes te klikken zoals in Word. Eleventy neemt deze Markdown-bestanden en zet ze automatisch om naar HTML, klaar om in een browser te tonen.
Op mijn computer heb ik in Visual Studio Code een Eleventy-omgeving staan. Hier staat een template die de Markdown-bestanden omzet naar HTML-pagina's met een goede structuur en tags, zodat blogartikelen netjes te groeperen zijn.
Het gebruik van Markdown levert enige beperkingen op in wat ik standaard wel of niet kan doen. Tegelijkertijd denk ik dat dit de site strak houdt en dat het redelijk eenvoudig is om nieuwe content te schrijven.
]]>Inmiddels al een hele tijd webdeveloper, maar heb daarvoor 10 jaar lang met heel veel liefde in de broodbakkerij gewerkt. Vandaar ook een beetje een vreemde website, waarbij ik recepten voor soep, maar ook recepten voor leuke webapplicaties wil gaan delen.
Als kleuter wilde ik al bakker worden, maar techniek vond ik toch ook wel verdraaid interessant. Iets later werd ik toch ook wel handig om wat code te schrijven in Basic op de Commodore 64. Mijn ouders hebben dus best wel af en toe gevraagd of ik niet liever iets met computers wilde doen. Gelukkig hebben ze mijn wil om bakker te worden gerespecteerd en ben ik fluitend door de LTS en de Vakschool Wageningen (tegenwoordig onderdeel van Rijn IJssel) gefietst.
Nadat de opleiding broodbakken achter de rug was, ben ik bij mijn stagebedrijf blijven plakken. Eerst op zaterdag, toen als vakantiekracht en daarna bijna 10 jaar in dienst. Hoewel ik geen spijt heb dat ik uiteindelijk wat anders ben gaan doen, had ik deze tijd bij Bakker Kaptein echt niet willen missen. Ik heb, los van het vak, heel veel geleerd in deze periode. De mentaliteit van ambachtslieden is echt wel anders dan die van kantoorpersoneel. Niet beter, niet slechter, maar wel anders.
Uiteindelijk waren er toch redenen waardoor ik wat anders wilde doen. Aangezien ik best handig was met computers, ben ik toen voor mezelf begonnen. Ik ben mensen thuis gaan helpen om problemen met computers te verhelpen. Nu had ik best wel wat werk, maar maakte ik me ook te veel zorgen om de portemonnee van mijn klanten en te weinig over die van mezelf. Als je een hele oude computer opknapt voor iemand die geen nieuwe kan betalen, dan heb ik moeite om 2 uur in rekening te brengen. Financieel stond het water aan mijn lippen, toen de telefoon ging.
Aan de telefoon hing iemand die op zoek was naar iemand die kon helpen met klein systeembeheer en kon programmeren in XSLT. Dat klein systeembeheer was geen probleem, maar van XSLT had ik al moeite om de volgorde van de letters te onthouden. Laat staan dat ik er ook code mee kon schrijven.
Uiteindelijk heb ik aangeboden om eerst een paar weken gratis aan de slag te gaan om het te leren. Dit was blijkbaar goed genoeg gelukt, want daarna heb ik eerst nog een paar maanden op freelance basis voor HolidayCars gewerkt om daarna in loondienst verder te gaan.
Op een gegeven moment begonnen er collega's te klagen over de lunch. De lunch bestond uit een bammetje en een ruime keuze aan beleg. Eigenlijk niets mis mee, maar de wens om een upgrade was er zeker. Er waren 2 toppers die de kar mochten gaan trekken en die hebben de lunch een upgrade gegeven. Een is uiteindelijk ergens anders gaan werken, daarna trok de ander het plankje op. Nu heb ik me al die tijd doelbewust niet bemoeid met de keuken, maar ben wel in het gat gesprongen toen het verscheen. Immers ben ik gek op koken. Ik ben best wel trots dat ik kan zeggen dat de lunch een feestje werd. Bovendien was de keuken voor mij een fijne afwisseling om even wat anders te doen dan code kloppen.
Het pand waar ons supermooie kantoor in zat moest tegen de vlakte. De gemeente Amsterdam had besloten dat hier woonruimte moest komen en wij zijn toen naar Sloterdijk verhuisd. Dit kantoor was ook weer supermooi en had echt een hele toffe keuken. Brood bleef de vaste basis, maar wel met een soep-dag, salade-dag, een maaltijd-dag en op vrijdag een verrassing van een groepje collega's erbij.
Toen kwam de Covid-crisis en als er niemand op reis gaat, dan huurt er ook niemand een auto. Helaas zijn we hier niet ongeschonden uit gekomen, we zijn weer verhuisd, hebben we nog maar een klein team en geen keuken meer. Iedere week mag ik nog een keer thuis mijn best doen om voor visite wat lekkers neer te zetten. Koken blijft gewoon lekker doorgaan dus, al is het op een laag pitje.
We zaten een paar weken geleden aan tafel. Er werd toen grappend gevraagd waar mijn kookboek blijft. Nu vind ik dat een kookboek geschreven moet worden door goeie koks en dat ben ik echt niet. Tot mijn frustratie zijn er net iets te veel mensen die zichzelf kok noemen en een kookboek schrijven en ik wil niet de zoveelste worden. Maar ik kan natuurlijk wel mijn liefde voor koken, bakken en IT online gooien. Wie weet maak ik iemand blij met de wel heel erg lekkere kaassoep, breng ik iemand op het idee om te programmeren of help ik wat misinformatie de wereld uit.
]]>